در زندگی روزمره بارها شنیده ایم یا گفته ایم که فلانی دیوانه شده، عقلش را از دست داده، یا به سیم آخر زده است. کلماتی مثل دیوانگی، جنون، و بی عقلی را طوری به کار می بریم که انگار دقیقا میدانیم چه معنایی دارند. با این حال، معمولا آنها را در موارد مختلف به کار می بریم، مثلا، زمانی که:

! رفتار یک نفر از هنجارهای مورد انتظار جامعه منحرف میشود؛ 

٢. دلیل یا دلایل اعمال یک نفر را متوجه نمی شویم؛ 

٣. به نظر می رسد که رفتار فرد از منطق به دور است؛

۴. رفتار فرد ناسازگارانه یا مضر (برای خودش یا دیگران به نظر می رسد.

مطالعه این گونه انحراف ها از عملکرد نرمال یا بهنجار آسیب شناسی روانی نامیده می شود.

اصطلاح “آسیب شناسی روانی” در واقع به مطالعه علمی مشکلات و اختلالات روانی، همراه با مسائلی که امکان دارد در ارتباط با چنین مشکلاتی دخالت داشته باشد، می پردازد. دلایل و علت هایی که باعث آسیب و اختلالات روانی می شود، ممکن است با طبقه بندی های مختلفی مانند علت های روانی، اجتماعی یا دلایل ژنتیکی و زیستی قرار تعریف شوند. این رشته همچنین شرایط روحی و خلقی افراد را در تمام طول عمر، مراحل رشد و آشکارسازی یا بروز آنها، و نیز روش های درمانی را که برای مداوای علائم مرضی مختلف بیماری موثر واقع می شود، بررسی می کند. تعیین وضعیت سلامت روانی یا تشخیص اختلال روانی به وسیله راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) انجام می شود؛ DSM معیارهایی را که باید در اختیار متخصصان بهداشت روان قرار گیرد تا به تشخیص خاصی برسند، تعریف و تشریح می کند.

اسکیزوفرنی و سایر اختلالات سایکوتیک
اختلالات دوقطبی و اختلالات افسردگی اساسی
اختلالات اضطرابی
اختلالات وسواس و اختلالات ناشی از تروما
اختلالات تجزیه ای و سوماتیک سمپتوم
اختلالات اخلال گرانه کنترل تکانه و سلوک

اختلالات مصرف مواد

اختلالات خوردن

اختلالات دفع

اختلالات خواب

اختلالات جنسی
اختلالات عصبی شناختی

اختلالات شخصیت

اختلالات عصبی رشدی

  • آسیب شناسی روانی بر اساسDSM-5 ، تالیف گنجی،  دو جلد نشر ساوالان
  • خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک، ترجمه رضاعی
  • اسیب شناسی روانی بر اساس DSM-5 نوشته هالجین،  ترجمه سیدمحمدی